Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2017/1974 · K. 2017/8918

5. Hukuk Dairesi         2017/1974 E.  ,  2017/8918 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki; Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; 1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir. Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde, 5. mıntıka ... parsel sayılı taşınmazın 12.12.2010 tarihli 400.000,00 TL bedelli satışı emsal olarak incelenmiş ise de, dosyaya getirtilen tapu kayıtları, satış akit tablosu ve Antakya Belediye Başkanlığı'nın 08.02.2011 tarih ve 71 numaralı encümen kararının incelenmesinden, emsal taşınmazın 12.12.2010 tarihli satışının olmadığı, 23.12.2010 tarihli 400.000,00 TL bedelli satışının bulunduğu, bu satışının serbest bir satış olmadığı, anonim şirket tarafından limited şirkete satılan özel amaçlı satış olduğu anlaşıldığından, emsal olarak alınamaz. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 2-Kamulaştırmadan arta kalan kısmın imar durumu hakkında kısıtlılık oluşturup oluşturmadığı, Belediye İmar Müdürlüğü'nden sorularak, kısıtlılık oluşturmayacağının belirtilmesi halinde yazılı olduğu biçimde, aksi takdirde değer kaybı olacağı gözetilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi, 3-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi, 4-Dava konusu taşınmaza ilişkin düzenlenen kıymet takdir raporunda, yapı bedeli olarak 381,60 TL belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda gerekçesi açıklanmadan, yapı bedeline hükmedilmemiş olması, Doğru görülmemiştir. Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.