Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/20011 · K. 2020/18526

9. Hukuk Dairesi         2017/20011 E.  ,  2020/18526 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya 9. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait İhlas Pazarlama mağazasında 18.12.1997-05.09.2015 tarihleri arasında servis montaj işinde usta olarak belirsiz süreli ve aralıksız olarak çalıştığını, işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin iş aktinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, dava konusu hak ve alacaklar için zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının sadece şofpen montajı yaptığını, resmi ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu: İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yerel Mahkemenin kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Temyiz : Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, teknik servis montaj ustası olarak çalışan davacının işyerinde yaptığı günlük montaj sayısı ve buna bağlı olarak talep konusu alacakların hesaplanması noktasında toplanmaktadır. Dava dilekçesinde davacı işçi sonbahar ve kış aylarında ortalama 300, ilkbahar yaz aylarında 100 civarında olmak üzere yılda 2000'in üzerinde montajla çalıştığını iddia etmiş, davalı ise cevabında yapılan montajın sayısı konusunda bir açıklamada bulunmamıştır. Dosyaya yapılan montajların kayıtları sunulmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibarla bir montajın ortalama 1 saat sürdüğü, davacının yaz aylarında günde 3, kış aylarında ise günde 11 montaj yaptığı kabul edilerek hesaplamalar yapılmıştır. Dosya içeriği ve tanık anlatımlarına göre, davacının 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı, bir montajın ortalama 1 saat sürdüğü, servise giderken yolda geçirilecek süre de dikkate alındığında kış aylarında günde 11 montaj yapılmasının mümkün olmadığı, bu noktada davacı tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığı anlaşılmıştır. Davalı tanık beyanına göre davacının kış aylarında günde 6 montaj yaptığı kabul edilerek ücretin belirlenmesi ve alacakların buna göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Diğer yandan, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yeniden hesaplanarak karar verilmiş ise de, alacakların hesaplama yöntemleri karar yerinde gösterilmediğinden kurulan hüküm denetime elverişsizdir. Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.