Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/20283 · K. 2018/14162

3. Ceza Dairesi         2017/20283 E.  ,  2018/14162 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet, HAGB Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık müdafiinin yokluğunda verilen hükmün, 26/03/2014 tarihli tebliğ mazbatası ile tebliğe çıkarıldığı ancak... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18/03/2016 tarihli uzmanlık raporu ile tebligatın geçersiz olduğu, sanık müdafiinin 23/10/2015 havale tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, yerel mahkemece verilen 28.10.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; 1) Sanığın ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2) Sanığın ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen hükme yönelik yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanık ...’ın savunmasında kavgayı ayırmaya çalıştığı, kendisine de saldırıldığı ve baldırından bıçakla yaralandığı, ... isimli kişinin kendisini yaraladığı, elinden bıçağı alarak fırlattığı, kimseyi yaralamadığı yönündeki suçlamayı kabul etmeyen savunması, mağdur ...’nin; kendisini kimin bıçakladığını görmediği ancak arkasından ...’ın yumruk attığı şeklindeki beyanı, temyiz dışı sanıklar ile tanıkların sanığın müştekiyi yaraladığını görmedikleri yönündeki anlatımları ile tanık...’ın sanığın elinde bıçak gördüğünü ancak müştekiyi yaralarken görmediğini beyan etmesi karşısında; hangi delile neden üstünlük tanındığı hükmün gerekçesinde denetime imkan verecek şekilde tartışılıp değerlendirmesi yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; b) Mağdurda meydana gelen yaralanmanın hayati tehlikeye neden olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nin 87/1-d yerine hatalı şekilde 87/1-a olarak gösterilmesi, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.