Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/21207 · K. 2017/9276

9. Hukuk Dairesi         2017/21207 E.  ,  2017/9276 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, işçilik hak ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada hem davacı hem davalı tanıklarının iş yoğunluğu ve organizasyonlar nedeniyle yaz döneminde sabah 09:00'dan gece 02:00-03:00'a kadar davacının çalıştığını ve işyerinde vardiya sisteminin bulunmadığını beyan ettikleri, bilirkişinin ise hesabını yaz dönemi için günlük ortalama 4 saat fazla mesai ile sınırladığı anlaşılmakla davacının fazla mesai alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma süresinin açıklığa kavuşturulması gereklidir. Mahkemece bozma ilamına uyularak taraf tanıkları dinlenmiştir. Dinlenen tanıkların beyanlarına göre, davacının 3 aylık yaz döneminde sabah 09.00 da başlayan çalışmasının saat 03.00 de sonlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu çalışma süresi ve usulüne göre günlük 3 saatlik ara dinlenmesinin tenzili ile yaz dönemi haftalık fazla çalışma süresinin tespiti gerekirken bilirkişinin günlük 4 saatlik süre sınırlaması ile yaptığı hesaplamaya itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.