Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/21341 · K. 2019/8155

22. Hukuk Dairesi         2017/21341 E.  ,  2019/8155 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir. Somut olayda; davacı kışın haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında, yazın ise 08.00-20.00 saatleri arasında davalı işyerinde çalıştığını beyan etmiş, davalı davacının fazla çalışma yapmadığını savunmuştur.Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre, davacının 26.02.2013-31.07.2014 tarihleri arasında davacı tanık beyanına göre; kış döneminde haftada 6 gün 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmeyle 54 saat çalışarak, 9 saat fazla çalışma yaptığı, yaz döneminde; 08.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmeyle 63 saat çalışarak 18 saat fazla çalışma yaptığı, 01.08.2014-31.12.2014 tarihleri arasında davalı tanık beyanına göre, davacının haftanın 6 günü 09.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmeyle 48 saat çalışarak 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ve fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. 26.02.2013-31.07.2014 tarihleri arasındaki dönemde hesaplamaya esas alınan davacı tanığı ... ifadesinde, kendisinin çalıştığı şirketle davacının çalıştığı şirket arasında 5-6 kilometre mesafe bulunmasına rağmen şirketler arasında evrak getirip götürmeleri nedeniyle davacının çalışma saatlerini bildiğini beyan ettiği, davacı ve tanığın aynı yerde çalışmamaları nedeniyle tek başına bu beyanın fazla çalışmayı ispatlamaya yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Davacıyla aynı dönem çalışması bulunan davalı tanığı ... ise davacının, 08.30-09.00 saatlerinde işe başladığını ve 18.00-18.30 saatlerine kadar haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmiştir. O halde davacı talebi, davacı ve davalı tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı hepbirlikte değerlendirildiğinde, davacının hizmet süresi boyunca haftanın 6 günü 08.30-18.00 saatleri arasında 9,5 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme yaparak haftalık 51 saat çalıştığı ve 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgililere iadesine, 10.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.