Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2017/2188 · K. 2018/5957

20. Hukuk Dairesi         2017/2188 E.  ,  2018/5957 K. "İçtihat Metni" ........... Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının maliki bulunduğu 429/2-11 nolu bağımsız bölümün dış cepheye bakan 5 adet penceredeki beyaz panjurları ve makaralarını söktürerek yerine, kahverengi panjur taktırıp makara sistemlerini de pencere dışına monte ettirdiğini, dış cephenin ortak yerlerden olduğunu ve yapılacak değişikliğin KMK'nın 19. maddesi gereğince kat maliklerinin 4/5'inin onayının alınması suretiyle yapılabileceğini, beyanla dava konusu taşınmazdaki müdahalenin men'i ile bağımsız bölümün eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava konusu uyuşmazlık projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi hükmüne göre; kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile fotoğrafların incelenmesinden; dava konusu edilen bağımsız bölümün doğu cephesinde bulunan 3 ve batı cephesinde bulunan 2 adet pencereye kahverengi panjur takıldığı ve panjur kutularının pencere boşluğu içine değil de pencerenin üst tarafına bina cephe duvarına monte edilmek suretiyle dışarıya diş yaparak estetik bütünlüğü bozduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece; yukarıda açıklanan hususlar ve anataşınmaz kat malikleri kurulunun beşde dört çoğunlukla almış oldukları bir kararın da bulunmadığı dikkate alınarak, toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.