Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2017/2199 · K. 2018/12462

8. Ceza Dairesi         2017/2199 E.  ,  2018/12462 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında ...'e karşı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın   suçun sübut bulmadığına  ve hakkında lehe hükümler uygulanması gerektiğine yönelik  temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün  ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında ...'ya karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksir de ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği, Somut olayımızda; Katılana ait cafede çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu çıkan arbede de internet cafedeki bilgisayarların zarar görmesi şeklindeki sanığın eyleminin taksir düzeyinde kaldığı ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.