Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/22170 · K. 2019/10815

22. Hukuk Dairesi         2017/22170 E.  ,  2019/10815 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 14.05.2010 tarihinden itibaren davalı şirket bünyesinde Kozan Sanayi Sitesinde güvenlik olarak çalıştığını, 10.03.2014 tarihinde şirket yetkilisinin hiçbir hak talep etmediklerine dair dilekçe vermeleri halinde güvenliğin devredileceği İmar Ltd. Şti’de çalışmaya devam edebileceklerini bildirerek istifa dilekçesi aldığını ve ödenmeyen alacakları bulunduğunu öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının 13.05.2013 tarihinde göreve başlayıp 14.04.2014 tarihinde bitecek şekilde belirli süreli hizmet akdi ile çalıştığını, müvekkili şirketin aldığı ihale süresi bitmeden davacının herhangi bir hak ve alacağı olmadığına dair el yazısı ile dilekçe yazdığını, dilekçe yazması için baskı yapılmadığını, davacıya çalışma teklif edilmesine rağmen davacının kendisinin işten ayrıldığını, işyerinde üçlü vardiya yapıldığını, fazla mesai olmadığını, tatil günlerinde joker elemanın çalıştığını, müvekkilinin ihale ile iş alması sebebiyle asıl işverenin Kozan Küçük Sanayi Sitesi Yönetimi olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı, 14.5.2010-10.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkette, 12.3.2014- 18.08.2015 tarihleri arasında ise dava dışı Kozan İmar San. Tic. Ltd Şti'de çalışmış olup dosya içeriğinden davalı şirket ile dava dışı şirket arasında işyeri devri olduğu anlaşılmaktadır. Dava 03.09.2015 tarihinde işyerini devreden davalı şirkete açılmıştır. Dava tarihinde iş akdi son bulmuş ise de, devir tarihi itibariyle çalışma devam etmektedir. Dolayısıyla davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı 18.08.2015 tarihinde iş akdinin son bulma şekline göre belirlenmelidir. Açıklanan nedenle; Mahkemece taleple bağlı kalınarak 10.03.2014 tarihindeki ücret seviyesine göre 14.5.2010-10.03.2014 tarihleri arasında geçen çalışma için kıdem tazminatının hesaplatılmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, 18.08.2015 tarihinde iş akdinin tazminat gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı araştırılmadan hesaplanan kıdem tazminatı tutarının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Davacı işçinin hafta tatili kullanıp kullanmadığı ve ulusal bayram ve genel tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur. Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir. Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir. Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarından hareketle davacının tüm çalışma süresi boyunca hafta tatili izni kullanmadan ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabulüne göre hesaplama yapılmıştır. Ne var ki; tanıkların bu husustaki beyanları hüküm kurmaya elverişli olmayıp açıklattırılmaya muhtaçtır. Davacının Kozan Sınırlı Sorumlu Küçük Sanayi Sitesinde sürekli gece güvenlik görevlisi olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tanıkları komşu işyeri sahipleri olup işyerlerinin Cumartesi günleri de açık olduğunu ve davacının Cumartesi ve Pazar günü ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Ancak, davacı tanıklarının kendilerine ait işyerlerinin haftanın yedi günü ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında sürekli açık olup olmadığı hususlarında beyanları netleştirilmemiştir. Şu halde, mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenilerek, davacı tanıklarının işyerlerinin haftanın 7 günü ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde açık olup olmadığı bir başka deyişle davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarını komşu işyeri sahipleri olan davacı tanıklarının birebir görüp göremeyecekleri, davacının haftanın 7 günü kesintisiz şekilde çalışıp çalışmadığı, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise bu şekildeki çalışmanın sürekli mi olduğu yoksa işyerinde dönüşümlü ve nöbet usulü bir çalışma şekli mi benimsendiği, işyerinde davacı ile birlikte çalışan başka işçiler olup olmadığı belirlenmeli sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları konusunda karar verilmelidir. Hafta tatili günlerinde çalışma şeklinin netleştirilmesinden sonra usuli kazanılmış haklar da gözetilerek fazla çalışma alacağının yeniden hesaplanması gerekip gerekmediği de belirlenmelidir. 4-Mahkeme hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm yerinde açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğundan hatalı bulunmuştur. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.