Yargıtay 16. Ceza Dairesi · E. 2017/2253 · K. 2018/230

16. Ceza Dairesi         2017/2253 E.  ,  2018/230 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi Hüküm : 1-TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi 2-TCK'nın 174/1, 174/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/2-son, TCK'nın 62, 52/2-4, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi Dosya ile ilgisi bulunmayan, Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/431 Esas sayılı dosyasının mahallinde dosyadan çıkartılması mümkün görülmüştür. Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafii duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediğinden dosyanın duruşmasız olarak yapılan incelemesi sonunda gereği düşünüldü; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin sanığın açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede, Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.