Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/22732 · K. 2017/13324

9. Hukuk Dairesi         2017/22732 E.  ,  2017/13324 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 20.12.1998 tarihinde diş teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, en son ücretinin net 2.100 TL olduğunu, iş akdinin 03/05/2012 tarihinde haksız nedenle sona erdirildiğini, her iki davalı yanında da çalışmasının bulunduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, ile yıllık izin alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir. B) Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar vekili; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, özellikle yıllık izne ilişkin davacı talebinin süresinde olmadığını, davacının davalılar yanında fasılalı çalıştığını, kesintisiz çalışmanın söz konusu olmadığını, 01.10.2002 tarihinde çalışmaya başladığı ... yanında çalışmakta iken 31.01.2007 tarihinde davacının kendi isteği ile işten ayrılıp yaklaşık 1,5 yıl başka işyerlerinde çalıştığını, bu sebeple 31.01.2007 tarihinden öncesine ilişkin taleplerini kabul etmediklerini, davacının 20.08.2008 tarihinde tekrar geri döndüğünü, davalılar yanında diş teknisyeni olarak değil, pazarlama elemanı olarak çalıştığını, bu sebeple iddia edildiği gibi ücretinin net 2.100 TL olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacının son ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusu olup davacı en son net 2.100 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı vekili ise bu ücretin fahiş olduğunu, ücret araştırması yapılması gerektiğini savunmuştur. Davalı tanığı ..., davacının 1.800-1.900 TL arası ücret aldığını, maaşların asgari ücret gösterildiğini, geri kalanının elden ödendiğini açıklamış, diğer davalı tanığı ... de ücretlerin asgari ücret üzerinden gösterildiğini belirtmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı tanığının dahi davacının ücretinin asgari ücretten fazla olduğunu belirtmeleri karşısında, davacının ücretinin asgari ücret olarak belirlenmesi hatalıdır. Davacının yaptığı iş ve kıdemi de dikkate alındığında, 2.100,00 TL net ücretin davacının son ücreti olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, son ücretin asgari ücret kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.