Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2017/2333 · K. 2019/10288

17. Hukuk Dairesi         2017/2333 E.  ,  2019/10288 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete çarparak müvekkilinin yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi (iş gücü kaybı, araç hasarı, yol ve tedavi gideri) ve 15.000,00 TL manevi tazminatın (sigorta şirketi poliçe limiti kapsamında sorumlu olacak şekilde) 29.04.2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, toplanan delillere göre, tahsilde tekerrüre sebebiyet verilmemesi kaydı ile 1.200,00-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 29/04/2009 tarihinden itaberen işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, 4.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL'ye çıkarılmıştır. Mahkemece 1.200,00-TL maddi tazminata hükmedildiğinden, maddi tazminata ilişkin hükümler davalılar yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalılar vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin maddi tazminata ilişkin hükümlerin kesin olması nedeniyle REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ve kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,40 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 183,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten alınmasına, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.