Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/23335 · K. 2019/15099

22. Hukuk Dairesi         2017/23335 E.  ,  2019/15099 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili) Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Üniversitesi vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01/01/2009-05/08/2013 tarihleri arasında davalı Üniversite hastanesi bünyesinde diğer davalı şirket nezdinde asgari ücret ile çalıştığını ve evlilik nedeniyle işten ayrıldığını ancak kıdem tazminatının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Mustafa Kemal Üniversitesi Rektörlüğü vekili, davacının işçilik haklarından kaynaklı tazminat alacaklarından asıl işveren ve yüklenici firma olan diğer davalı işverenin sorumlu tutulması gerektiğini, müvekkili kurum ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, evlilik nedeniyle iş sözleşmesinin feshinin evlenme tarihinden itibaren bir yıl içinde yapılması gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... Sağlık Bilgi İşlem A.Ş. Vekili, müvekkili şirketin ihale yolu ile diğer davalı hastane bünyesinde ilk kez 01/03/2013 tarihinde ihaleyi kazanarak davacı işçinin ayrıldığı tarihe kadar toplamda beş aylık bir çalışma yapıldığını,ancak buna rağmen davacının toplamda dört yıllık çalışmasına esas kıdem tazminatı talep ettiğini ve davacının talep ettiği tazminattan müvekkili işverenin sorumlu olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı Üniversite tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece karar başlığında davalı sıfatı ile davayı takip eden ''... Üniversitesi Rektörlüğü'' yerine Mustafa Kemel Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir bir hatadır. 3-Taraflar arasında işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk hususlarında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Ancak asıl işverenin müteselsil sorumluluğu alt işverenin işçisinin asıl işverenin işyerinde özgülenmiş olarak çalıştığı süre ile sınırlıdı. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 112/2 maddesinin b fıkrasında 04/01/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları; Aynı alt işveren tarafından ve aynı iş sözleşmesi çerçevesinde farklı kamu kurum veya kuruluşlarında çalıştırılmış olan işçilerden iş sözleşmeleri 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanlara, 4734 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında farklı kamu kurum ve kuruluşuna ait işyerlerinde geçen hizmet sürelerinin toplamı esas alınarak çalıştırıldığı son kamu kurum veya kuruluşu tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak suretiyle ödeneceği düzenlenmiştir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Somut olayda; davacı işçinin davalı üniversite bünyesinde değişen alt işverenler nezdinde çalıştığı sabittir. Fesih tarihindeki son alt işveren dosya davalısı Merdan Sağlık Bilgi İşlem A.Ş’dir.Bu durumda, davalı şirketin son alt işveren olması sebebiyle asıl işveren davalı üniversite ile beraber kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağının dikkate alınmaması hatalıdır.Hal böyle olunca davalı üniversitenin sorumlu tutulduğu net 3.880,86 TL' den davalı şirketin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gereklidir.Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinden “davalı MKÜ.den” ibaresinin çıkarılarak yerine “davalılardan müştereken ve müteselsilen” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.