Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/2379 · K. 2017/7252

12. Ceza Dairesi         2017/2379 E.  ,  2017/7252 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK’nın 89/1, 89/3-d, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taksirle yaralama suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 89/1, 89/3-d, 52. maddeleri gereğince 3600-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.09.2009 tarih, 2007/625 esas, 2009/1229 karar sayılı kararının 03.11.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği, Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/1266 esas, 2014/118 karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 08.07.2014 tarihinde kesinleşmesiyle, 5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ilişkin Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarih ve 2014/773 esas, 2015/104 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi: 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmek suretiyle hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan taksirle yaralama suçunun hüküm tarihinden önce de uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma evresinde tarafların uzlaşmak istemediklerini ifade ettikleri, adli soruşturmanın başladığı tarihten hüküm tarihine kadar geçen süre içerisinde gerek sanığın gerek şikayetini devam ettiren mağdurun uzlaşma konusunda bir çabaları ve dosyaya yansıyan bir iradelerinin bulunmadığı dikkate alındığında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı anlaşıldığından iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 10.03.2008 tarihli raporda, katılanın yüzünde sabit iz niteliğinde yaralandığının belirtilmesi ve bu yaralanmanın TCK'nın 89/2. maddesinin (d) bendinde yazılı "yüzde sabit iz " niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel cezanın aynı yasanın 89/2-d maddesi gereğince ½ kat arttırılması yerine, bu yaralanmanın TCK'nın 89/3. maddesinin (d) bendinde belirtilen "yüzünün sürekli değişikliğine” niteliğinde olduğunun kabulü ile 89/3-d maddesi uyarınca bir kat oranında arttırılıp yazılı şekilde hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün gerekçe kısmının son paragrafındaki “ yüzünde sürekli değişikliğe ve 89/3-d “ ibarelerinin çıkarılarak “ Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10.03.2008 tarihli raporuna göre, mağdurun yüzünde sabit ize ve 89/2-d” ibarelerinin eklenmesine ve hüküm fıkrasındaki 1-b nolu bendi çıkarılarak yerine "sanığın eylemi sonucu mağdurun yüzünde sabit ize neden olduğu anlaşılmakla TCK'nın 89/2-d maddesi gereği sanığın cezasının ½ oranında artırılarak 135 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması ile hükmün 1-c nolu bendindeki “ 180 tam gün” yerine “ 135 tam gün”; “3600-TL” yerine “ 2700-TL” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.