Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/2390 · K. 2020/5716

11. Ceza Dairesi         2017/2390 E.  ,  2020/5716 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter ve belge gizleme, sahte fatura kullanma HÜKÜM : Beraat 1- 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun " defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçuna ilişkin olduğu,... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/03/2014 tarih ve 2014/1906 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak "2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, iddianameye konu olan 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 2- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu nedeniyle verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2008-2009-2010 yılına ait, defter ve belgelerin 14/05/2013 tarihli yazı ile istenildiği ve yazının öncelikle sanığın işyeri adresine gönderildiği ancak tebliğ evrakının muhatabın adresten ayrılmış olduğu şerhi düşülerek iade olduğu daha sonra yazının sanığın ikamet adresine gönderilerek, 06/06/2013 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği halde, 2009 ve 2010 dönemine ait yevmiye defterlerini ibraz etmediği, sanığın aşamalardaki savunmasında "tebligat geldiğinde iş yerinin faal olmadığını elinde mevcut olan evrakları ibraz ettiğini, muhasebecisinden bazı evrakları temin edemediğini" beyan ettiği, sanığın savunmasının yasanın aradığı anlamda kastı kaldıran mücbir sebep oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan mahkumiyeti yerine, beraatine hükmolunması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 12/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.