Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2017/2397 · K. 2017/5079

4. Hukuk Dairesi         2017/2397 E.  ,  2017/5079 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/10/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda mahkemece Dairemizin usul ve yasaya uygun ilamına uyulması kararı alındıktan sonra hükmün birinci bendinde maddi tazminat talebinin reddine, ikinci bendinde de, maddi tazminat talebinin kabulü şeklinde kısa karar verildiği, daha sonra yazılan gerekçeli kararda ise, manevi tazminat kararının kesinleştiği, kısa kararda açık hata yapıldığı hükmün tashih ile düzeltilmesi yoluna gidildiği belirtilmiştir. Kısa karar kendi içerisinde çelişkili olduğu gibi, gerekçeli karar ile de uyumlu olmadığı anlaşılmaktadır. Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan yönden BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.