Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/23979 · K. 2019/16390

22. Hukuk Dairesi         2017/23979 E.  ,  2019/16390 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedene dayalı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar Cevaplarının Özeti: Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili; husumet itirazında bulunmuş, davacının işçilik alacaklarından davalı şirketlerin sorumlu olduğunu beyanla, davanın reddini savunmuştur. Davalı ... Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; davalı şirketlerin iş ortaklığı olarak faaliyet yürüttüğünü, davacı tarafça fazla çalışma yapılmadığını, kış aylarında çalışma dahi yapılmadığını, davacının hafta tatillerini kullandığı, davacının ulusal ve dini bayramlarda çalışmasının olmadığını, davacı iddialarının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi üzerine işten çıkışının verildiğini, davacının müvekkili şirketten hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... İnş. Elekt. San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda; davacı güvenlik görevlisi olarak 48 saat çalışma 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığını, iki güvenlik görevlisi birlikte sabah saat 07.00'de başlayıp 48 saat çalıştıklarını, bu sürenin 24 saatini ikisi de uyumadan, diğer 24 saatini ise nöbetleşe 6 saat çalışma 6 saat uyuma şeklinde çalışarak geçirdiklerini ve akabinde 48 saat dinlendiklerini iddia etmiştir. Dosyaya çalışma düzenini gösterir puantaj kaydı, mesai çizelgesi gibi kayıtlar sunulmamıştır. Davacı tanıkları davacı iddiasını doğrulamıştır. İddia ve ispat olunan çalışma sistemine göre davacının da aralarında bulunduğu toplam dört güvenlik görevlisi 48 saat çalışıp 48 saat dinlenmektedir. Bu çalışma sistemine göre davacı haftada iki nöbet tutmaktadır. 48 saatlik çalışmanın 24 saatlik kısmında davacının diğer işçilerle birlikte altı saatlik sürelerle çalıştığı, diğer 24 saatlik kısmında ise on saatlik ara dinlenme ile 14 saat çalıştığı, bu durumda günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılacağından haftanın iki günü 6 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla çalışma ücret alacağının haftalık altı saat üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde on bir saat üzerinden hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3- Diğer taraftan, Mahkemece; iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği kabul edilmesine rağmen, gerekçeli kararda davacının kıdem tazminatının yanı sıra dava konusu edilmeyen ihbar tazminatına da hak kazandığının belirtilmesi isabetsizdir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, 16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.