Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/24345 · K. 2019/17809

22. Hukuk Dairesi         2017/24345 E.  ,  2019/17809 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 01.03.2009-25.07.2012 ve 15.01.2013-01.05.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman doktoru olarak çalıştığını, 01.03.2009-25.07.2012 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ait 39.897,00 TL ücretinin, 15.01.2013-01.05.2013 tarihleri arasındaki çalışma döneminden de 36.000,00 TL lik ücretinin ödenmediğini belirterek ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının ücret alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı, dava dilekçesinde 01.03.2009-25.07.2012 tarihleri arasındaki çalıştığı döneme ilişkin ücretleri bakımından davalı tarafından kendisine 13.299,00 TL. lik, 20.11.2012, 20.12.2012 ve 20.01.2013 ödeme tarihli 3 adet senet verildiğini ancak bu senetlerin karşılığını ödemediğini belirterek bu döneme ilişkin toplam 39.897,00 TL ücret alacağı olduğunu ileri sürmüştür. 15.01.2013-01.05.2013 tarihli çalışma dönemine ilişkin ise, 07.01.2013 tarihinde imzalanan iş sözleşmesine göre, aylık ücetinin ilk 3 ay 13.000,00 TL, sonraki aylar için ise 15.000,00 TL olarak belirlendiğini, bu dönemdeki 3 aylık ücret alacağının (36.000,00 TL) ödenmediğini iddia etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 15.03.2009-07.08.2012 ve 10.01.2013-30.04.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı sabittir. Davacı her iki dönemden ücret alacaklarının olduğunu iddia etmiş olup, davalı tarafından davacının ücretinin ödendiği hususu ispatlanamamıştır. Buna göre davacının davalı şirketten alacaklı olduğu sabit olup mahkemece hüküm altına alınan miktar isabetlidir. Ancak mahkeme gerekçesinde 03.07.2015 tarihli bilirkişi raporunun hukuka uygun ve denetime elverşli olduğu, davacının raporda belirtilen miktarda ücret alacağının bulunduğu ibarelerine yer verilmiş olup bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olması nedeniyle mahkeme gerekçesi bu yönden hatalıdır. 03.07.015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının ilk dönem çalışması için davacı tarafından dosyaya sunulan senetlerin dikkate alınması gerekirken son dönemde imzaladığı sözleşme hükümleri uygulanarak 45.000,00 TL ücret alacağı hesaplanmıştır. Yine davacı son dönem çalışmasında 3 aylık ücret alacağının ödenmediğini iddia etmiş olmasına rağmen davacının 3,5 aylık ücret alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece hükmedilen miktar doğru ise de yukarıda belirtilen hususlar nedeniyle hatalı olan bilirkişi raporunun mahkeme gerekçesinde hukuka uygun ve denetime elverişli kabul edilmesi hatalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.