Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2017/2505 · K. 2018/1046

1. Ceza Dairesi         2017/2505 E.  ,  2018/1046 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin akıl hastalığına yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan inceleme neticesinde; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; maktulün... hayvan barınağı civarında bulunan sur içerisindeki dehlizlerde yaşadığı, sanık ve maktulün birbirlerini tanıdıkları, olay günü sanığın maktulü, yere yatıp, sırt bölgesinden 11 adedi öldürücü nitelikte 17 yerinden bıçakladığı, bıçakladıktan sonra şahsı sırt üstü çevirip boğazından kestiği, kesmiş olduğu şahsın başını bir poşete koyduğu, daha sonra etrafta bulunan naylon ve bunun gibi malzemeleri şahsın üzerine atıp cesedi yaktığı, Adli Tıp Kurumu raporuna göre söz konusu yaraların yakılmadan önce oluşturulmuş olduğu, boyun bölgesindeki tarif edilen kesik vasıftaki yaranın kişinin ölümünden önce mi, sonra mı yapıldığının ayırt edilemediği olayda; Suçun vahşice işlenmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın TCK'nun 81. maddesi gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-b. maddesi gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2018 günü oybirliği ile karar verildi.