Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2017/2512 · K. 2018/1252

20. Hukuk Dairesi         2017/2512 E.  ,  2018/1252 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilinin tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili, dava dilekçesiyle; tarafların ... ili, ... ilçesi, ...- ... mevkii, 6621 parselde kayıtlı anataşınmazda kat malikleri olduklarını, burada 20 daire bulunduğunu ve herkesin ortaklık payının 1/20 olduğunu, oysa mevcut dairelerin m² miktarının farklı olup değerleri arasında da büyük farklar olduğunu, davacılara ait dairelerin diğerlerinden çok daha geniş olduğunu, olayda davalı ...'tan başka kimsenin bir kusurunun olmadığını, herkesin parasını vererek iyi niyetle daireleri satın aldıklarını, tapuda paylarının nasıl olması gerektiğini bilmemelerinin doğal olduğunu beyan ederek bağımsız bölüm paylarının yeniden tespiti ile tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece; dava konusu 910,70 m² yüz ölçümlü arsa üzerinde inşa edilmiş A blokta 12, B blokta 8 olmak üzere toplam 20 meskenin bulunduğu, arsa paylarının yeniden düzenlenmesinin talep edildiği, 15/12/2014 tarihli bilirkişi raporunun, davanın mevzuatına uygun, denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dava konusu taşınmazların kullanım alanları dikkate alınarak davanın kabulüne, arsa paylarının yeniden düzenlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi kapsamında, ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat irtifakına konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, kat mülkiyetine geçildiği tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulacağı; arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantısız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Somut olayda dava konusu ana taşınmazla ilgili olarak; dosyadan hazırlanan bilirkişi raporunda kat irtifakının kurulduğu 16.10.2008 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılıp dağıtılmadığı belirtilmemiş; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler, ortaya konulmamıştır. Dava konusu taşınmazda 16.10.2008 tarihinde kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında, taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/02/2018 günü oybirliği ile karar verildi.