Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/25569 · K. 2019/21644

22. Hukuk Dairesi         2017/25569 E.  ,  2019/21644 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili) DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiş ve davalı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 24.09.2008-03.04.2014 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesi ibraz edilmemiş olup, davalı vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında davacının verimli olmaması, işi gereği gibi yapmaması nedenleriyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı iddiasının yerinde olmadığını, seferlerinin ve çalıştığı sürelerin kayıtlar ile sabit olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içerisinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında, davacının hafta tatillerinde çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda ihtilaf bulunmaktadır. Yargıtay'ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.Somut olayda, davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını beyan etmiş olup; yurt dışı tır şoförü olduğuna ilişkin açıklık bulunmamakta ise de, davacı tanığı ... beyanından davacının yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmakta olup; davacı tarafından yurt içinde de çalıştığı hususu iddia ve ispat edilmiş değildir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yurda giriş çıkış kayıtları esas alınarak davacının yurt dışında bulunduğu tespit edilen hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosyada hafta tatili günlerinde çalıştığını ispata yarar takograf kaydı vb. gibi yazılı delil bulunmamaktadır. Buna göre hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı okup bozmayı gerektirmiştir. 3-Taraflar arasında, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hesaplanması hususunda da ihtilaf bulunmaktadır. Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tanık beyanları ile tespit edilip uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre belirlenmelidir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağı da yurda giriş çıkış kayıtlarına göre hesaplanmış olup; kayıtlara dayandığı gerekçesiyle takdiri indirim yapılmaksızın hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya kapsamındaki yurda giriş çıkış kayıtları ulusal bayram ve genel tatil günlerinde davacının bulunduğu yeri gösterir nitelikte olup; davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiası tanık beyanı ile ispatlandığından davacının çalışma şekli, işin düzenlenmesi, hesaplamaya esas alınan dönem ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı miktarı gibi hususlar göz önünde dosya kapsamına uygun makul bir oranda indirim yapılmak suretiyle ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hesaplama yapılması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.