Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2017/2611 · K. 2017/9784

20. Hukuk Dairesi         2017/2611 E.  ,  2017/9784 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı; davalıların ...Apartmanının altında kahvehane işlettiklerini ve kahvehanenin önünü diğer apartman sakinlerinin iznini almadan keyfi olarak kullandıklarını, ... Belediyesine yaptığı müracaattan bir sonuç alınamadığını beyan ile usulsüz yapılan yerin projeye uygun hale getirilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece; 634 sayılı KMK'nın 19. maddesinin birinci fıkrasında, kat maliklerinin ana taşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdur. Maddenin ikinci fıkrasına göre, kat maliklerinden birinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı gibi kendi bağımsız bölümlerinde ana yapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Kat maliklerinin beşte dördünün rızası olması halinde ise değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması ve rızası olmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve rahatsızlık verecek nitelikte bulunmaması gerekir. Bilirkişi raporunda izah edilen imalatların tamamının mimari projeye aykırı olduğu, kahvehanenin önüne isabet yerin kotunun 34 cm düşürülerek karo ile kaplanması da ortak alanda gerçekleştirilen tesis ve değişiklik olduğu ve bu değişiklik için 4/5 çoğunluğun olmadığı, bu alana sürekli masa ve sandalye atılarak davalıların bu alanı kahvehaneye özgüllemiş olduğu, kahvehane içindeki değişikliğin bina statiğini aynı zamanda olumsuz etkilediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici sebeplere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Davacının kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettirmemesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün üçüncü fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.