Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2017/2626 · K. 2018/19754

8. Hukuk Dairesi         2017/2626 E.  ,  2018/19754 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.10.2016 tarihli ve 2016/15800 Esas, 2016/13612 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı 3.kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, müvekkilinin maliki olduğu ...... alışveriş merkezinin 825 m2'ye tekabül eden bölümünün davalı borçlu şirkete sinema salonu işletmek üzere 09/07/2012 tarihinde kiralandığını, borçlunun kira sözleşmesi kapsamındaki mali yükümlülüklerini yerine getirmediğinden 13/09/2013 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, taraflar arasındaki fesih ve devir sözleşmesi gereğince sinema salonunda bulunan davanın konusunu oluşturan malların müvekkiline 203.761,74 TL bedelle kira borcu ve erken fesih nedeniyle satıldığını, haciz yapılan bu mahcuzların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, borçlu şirket tarafından işletilmekte olan sinema salonunun takip tarihinden sonra davacı şirkete devredildiğini, devir işleminin muvazalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece; mülkiyeti davacı şirkete ait olan taşınmazda, borçlunun 09/07/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince kiracı olarak bulunduğu, davacının ibraz ettiği 13/09/2013 tarihli fesih ve devir sözleşmesi gereğince mahcuz malların davacıya kira borcuna karşılık devredildiği, devri yapılan menkul mallar sinema işletmesine dair olup, bütün menkullerin devredilmiş olmasının işyeri devri niteliği taşıdığı, borcun doğum tarihinden sonra yapılan işyeri devrinin alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik danışıklı işlem niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 12.10.2016 tarihli ve 2016/ 15800 Esas, 2016/13612 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup, onama kararına karşı davacı 3. kişi vekili, tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir. Dava, 3.kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. Davacı 3.kişi dava dilekçesinde, haciz yapılan adresin sinema salonu olarak işletilmek üzere borçlu tarafından 9.7.2012 tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığını, sözleşmenin 13.9.2013 tarihinde feshedildiğini, dava konusu malların fesih ve devir protokolü ile satın alındığını iddia etmiş, davalı alacaklı ise, 3.kişinin ticari işletme ve içindeki malları icra takibinden sonra devraldığını savunmuştur. Buna göre, davacı 3. kişi ile borçlunun tutması zorunlu ticari defterleri (ticari defterlerin usulüne uygun tutulup tutulmadığı, açılış ve kapanış tasdiklerinin yapılıp yapılmadığı dikkate alınarak) ve varsa faturaları da istenerek ek bilirkişi raporu almak sureti ile kira sözleşmesinin 10. maddesinde belirtilen esaslara göre kira ödemelerinin yapılıp yapılmadığı, ödemelere ilişkin kayıtların, borçlu ve 3.kişinin ticari defterinde bulunup bulunmadığı, ayrıca devir bedeli ödemelerinin ticari defterlerde kayıtlı olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması, yine kira sözleşmesinin ilgili vergi dairesine bildirilip bildirilmediğinin ve şirketin kira parası, stopaj ödeyip ödemediğinin araştırılması, öte yandan kira sözleşmesinin 11. ve 27. maddeleri ile fesih ve devir sözleşmesinin 2. maddesinin tüm bentlerinin incelenmesi, bu maddelerde belirtilen hususlarla ilgili olarak ticari defter kaydı olup olmadığının belirlenmesi ondan sonra elde edilen bilgilerin dava dosyasında bulunan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Belirtilen nedenlerle hükmün bozulması gerekirken, onandığı anlaşıldığından, onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3. kişi vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 12.10.2016 tarihli ve 2016/ 15800 Esas, 2016/13612 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, Yerel Mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 5.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.