Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2017/26270 · K. 2017/26873

5. Hukuk Dairesi         2017/26270 E.  ,  2017/26873 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava ve birleşen dava; 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir. 1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki; Dava konusu Gaziantep İli Şehitkamil İlçesi 8 Şubat Mahallesi 1434 ada 925 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak davacı idare tarafından düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporunda 285,00 TL takdir edildiği, emlak vergisine esas metrekare rayiç değerinin ise 87,00TL olduğu, 3771 ada 7, 8, 9, 10 parsel sayılı taşınmazlar için ise davacı idare tarafından 475,00 TL metrekare birim fiyatları takdir edilip, emlak vergisine esas metrekare rayiç değerlerinin ise 220,00TL olduğu, anlaşıldığı halde hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazlara idarece düzenlenen kıymet takdir raporlarında birbirinden oldukça farklı bedeller takdir edilip vergi değerleri de farklı olmasına rağmen, aynı değer takdir edilmesi doğru olmadığı gibi, somut emsal alınan 4004 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 3771 ada 7, 8, 9,10 parsel sayılı taşınmazların vergi değerleri arasında yapılan kıyaslamada emsal taşınmazın daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, daha değerli kabul edilmek suretiyle, vergi değelerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 2-Dava konusu 1434 ada 925 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan kısmının yüzölçümü 356,16 m2 olduğu halde hüküm fıkrasının 1.bendinde 356,30 m2 olarak yazılması, 3-Dava konusu taşınmazların tapu kaydında davalılar ..., Mübeccel Budak, hissesi üzerinde bulunan takyidatın hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Davalı ... ... ad ve soyadının karar başlığında gösterilmemesi, Doğru görülmemiştir. Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.