Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/26791 · K. 2020/1610

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/26791 E.  ,  2020/1610 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin davalı Üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla Üniversite hastanesinde eczacı kalfası olarak 1995 yılından itibaren çalıştığını, her ne kadar taşeron şirket işçisi olarak gösterilmiş ise de, Üniversite ile taşeron şirketler arasındaki iş ilişkisinin muvazaalı olduğunun yargı kararlarıyla sabit olduğunu, bu sebeple ilave tediye ücret ödenmesi talebiyle 11.11.2013 tarihinde davacı tarafça açılan davanın davacının lehine sonuçlandığını, ancak 11.11.2013 tarihinden bu yana ilave tediye ödemesinin yapılmadığını, çalışma süresi boyuınca fazla mesai yaptığını, yılda ortalama beş gün ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştığını, ancak bu çalışmalarının karşılığının da ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, sözleşmelerin bağımsızlığı ilkesi gereği geçmiş dönem muvazaa tespitinin yeni ihale dönemlerine sirayet etmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olduğunu, davacının fazla çalışma yaptığına, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin kayıt bulunmadığından bu alacakların ispatlanmadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: Taraflar arasında davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur. Mahkemece, davacının önceki döneme ilişkin ilave tediye alacaklarının tahsili amacıyla işveren aleyhine açtığı davanın kabulüne karar verildiği ve kararın onandığı gerekçesiyle, eldeki davada 11.11.2013 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için hesaplanan ilave tediye alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki muvazaa olgusunun her bir hizmet alım sözleşmesi yönünden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmekte olup, mahkemece eldeki davaya ilişkin hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığına yönelik herhangi bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir. Kesinleşen ilave tediye alacağına ilişkin karar, bir başka hizmet alım sözleşmesine ait döneme ilişkin olup, eldeki dava yönünden bağlayıcı olarak kabul edilemez. Hal böyle olunca mahkemece, eksik inceleme ile kararın bir bölümünde davacının otomasyon sekreteri olarak çalıştığı bir diğer bölümünde ise hasta bakıcı olduğu belirtilerek, yapılan işin asıl işin parçası olduğu ve bu sebeple alt işveren asıl işveren arasındaki arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu sonucuna varılması isabetli değildir. Mahkemece yapılması gereken iş, uyuşmazlık konusu döneme ait hizmet alım sözleşmeleri ve ekleri getirtilmek suretiyle öncelikle davacının uyuşmazlık konusu dönemde hangi hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığını belirlemek, ardından davacının uyuşmazlık konusu dönemde işyerinde ifa ettiği iş ile aynı döneme ilişkin hizmet alım sözleşmelerinde yer alan işin tanımı da netleştirilmek suretiyle, her bir hizmet alım sözleşmesi yönünden ayrı ayrı muvazaanın varlığını araştırmaktır. Kesinleşen mahkeme kararının sadece o döneme ilişkin hizmet alım sözleşmesi kapsamında bağlayıcı olacağı ve uyuşmazlık konusu döneme ait her bir hizmet alım sözleşmesi yönünden muvazaa olgusunun ayrı ayrı araştırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.Öte yandan, davacı dava dilekçesinde 11.11.2013 tarihinde davalı Üniversiteye karşı ilave tediye talepli dava açtığını beyan etmiş olup, mahkemece hükme esas alınan raporda, ilave tediye alacağı hesaplanırken her ne kadar davacı tarafça açılan ilk dava tarihi olan 11.11.2013 sonrası dönem dikkate alınmış ise de, işbu davada hesaplamaya konu 11.11.2013-31.12.2013 tarihleri arasındaki dönemde yürürlükte bulunan hizmet alım sözleşmesi 15.09.2011-31.12.2013 tarihli davalı Üniversite ile Tuğçe Temizlik A.Ş. arasında imzalanmış hizmet alım sözleşmesi olup; bu sözleşmenin muvazaalı ilişkiye sebep olup olmadığı hususundaki değerlendirmenin davacı tarafça açılan Adana 5. İş Mahkemesinin 11.11.2013 tarih, 2013/1040 Esas sayılı dava dosyasında yapıldığının dosya kapsamına sunulan bilirkişi raporlarından anlaşılmış olup, bahse konu kararın kesinleşmediği anlaşıldığından, 11.11.2013-31.12.2013 tarihleri arasındaki dönem bakımından da bahse konu dava dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi gerekmektedir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.