Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/27341 · K. 2020/2903

22. Hukuk Dairesi         2017/27341 E.  ,  2020/2903 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi AVUKAT ... AVUKAT ... DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 25.02.2011-21.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, İş Kanununa aykırı çalışma şartları sebebiyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, ulusal bayram ve dini bayramlarda çalışma yapılmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, sigorta primlerinin gerçek ücretin altında asgari ücret üzerinden ödendiğini, çalışma yerinin sürekli değiştirilerek psikolojik baskı uygulandığını, çalışma ortamının işçinin sağlığını tehdit eder nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının haksız bir şekilde işyerini terk ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar. İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez. Somut olayda, taraflar arasında, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmediği noktasında ihtilaf yoktur. İş sözleşmesi işçi tarafından haklı neden bulunduğu iddiasıyla feshedilmiştir. Davacı taraf, noterden keşide ettiği 21.08.2013 tarihli ihtarnamesinde fesih sebeplerini açıklamıştır. Mahkemece, davacı tarafından yapılan feshin haklı fesih kapsamında olduğu gerekçesiyle, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. İş sözleşmesi davacı işçi tarafından feshedildiğinden davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.