Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/2883 · K. 2018/3837

11. Ceza Dairesi         2017/2883 E.  ,  2018/3837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Sanıklar hakkında 2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği kamu davasında; a) Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2010 gün ve 2010/599 esas sayılı iddianamesi ile sanıklardan ... hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmış ise de; iddianameye esas alınan ...defterdarlığı Gelir Müdürlüğü’nün 16.03.2010 tarihli 19/1327 sayılı mütalaasının sadece ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, sanık hakkında 213 sayılı VUK'un 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde davanın düşürülmesine karar verilmesi, b)Sanık ... hakkında mütalaa verildiği takdirde de sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında faturaya konu akaryakıtı gerçekten satın aldıkları, bu akaryakıt olmadan işletmenin üretime devam etmesinin mümkün olmadığını beyan etmeleri, sanıklarla ilgili yapılan vergi incelemelerinde ve işyerinde yapılan incelemelerde de faturaya konu akaryakıtın gerçekten alındığının, işyerinin bu miktarda yakıt kullanma ve depolama kapasitesinin bulunduğunun ve sanıkların fatura konusu malı faturayı düzenleyen şirketten aldıklarının tespit edilmiş olması, fatura bedellerinin ödemelerinin de banka kanalıyla yapıldığı yönündeki sanık savunmalarının aksine delil elde edilememiş olması ve şirket hakkında başkaca olumsuz bir tespitinde bulunmaması, karşısında sanıkların savunmalarının aksine bilerek sahte fatura kullandıklarına dair yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, c)Kabule göre de ; sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, somut olayda sanıklar hakkında, “2007-2008-2009” takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu ve her bir takvim yılı içinde birden fazla kullanılan faturaların varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi yıla ilişkin olarak hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması, b)08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde “üç yıldan beş yıla” kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 takvim yılında kullanılan son tarihli sahte fatura tespit edilip buna göre suç tarihi itibariyle uygulanacak kanun maddelerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı, c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.