Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/28973 · K. 2020/8964

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28973 E.  ,  2020/8964 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: TESPİT Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 12.05.2004-11.07.2013 tarihleri arasında satış bölümünde çalıştığını, işyerinde hafta içi 08:00-18:00 ve cumartesi günleri ise 08:00-13:00 saatleri arasında olmak üzere 08.05.2010 tarihine kadar her hafta 5 saat fazla çalışma yaptığını, ayrıca davalı şirketin katılımı ile gerçekleştirilen dört ayrı ambalaj fuarına katılarak fazla çalışma yaptığını, fazla çalışma ücretlerinin işverence ödenmemesi sebebiyle 680 saat karşılığı fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, işyerinde kartlı giriş sisteminin 01.08.2009 tarihinde kurulduğunu, kayıtlara göre davacının bu tarihten dava dilekçesinde belirtilen 08.05.2010 tarihine kadar olan dönemde 30 hafta cumartesi günleri yarım gün çalıştığını, ancak davacının bazı günlerde işe geç geldiğinin kayıtlardan görülebileceğini, haftalık çalışma süresinin 45 saati aşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, davacının 30/07/2008-08/05/2010 tarihleri arasında haftada 4,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hem işveren tarafından dosyaya sunulan işe giriş çıkış kayıtları, hem tanık anlatımları birlikte değerlendirilerek davacının haftada 4,5 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiştir. Her ne kadar raporda giriş çıkış kayıtlarına göre davacının gelmediği günlerin dışladığı ifade edilmiş ise de, yazılı kayıt bulunan dönem yönünden sadece bu kayıtlar dikkate alınarak fazla çalışma iddiasının ispat edilip edilmediği belirlenmeli; kayıt bulunmayan dönem yönünden ise tanık deliline göre sonuca gidilmelidir. Ayrıca fazla çalışma ücretinin yazılı kayıtlara göre hesaplanması halinde, belirlenen fazla çalışma ücretinden indirim yapılmaması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır. Mahkemece belirtilen yönler nazara alınmadan karar verilmesi hatalı olup kararın öncelikle bu sebeple bozulması gerekmiştirDavacının fuara katıldığı dönemlere ilişkin fazla çalışma iddiasına gelince; davacı ... kayıtlarına delil olarak dayanmıştır. Mahkemece dava dışı ...’a yazılan müzekkereye verilen cevaba göre davacının 10-14 Nisan 2013 tarihinde de fuara katıldığı sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu dönemin dikkat alınmaması yerinde değildir. Ayrıca, fuar dönemleri yönünden hangi yöntemle fazla çalışma ücreti hesaplandığı bilirkişi raporundan denetlenememektedir. Bu itibarla, öncelikle davacının katıldığı fuar dönemleri doğru şekilde belirlenerek netleştirilmeli, davacının fazla çalışma süresi denetime elverişli şekilde hesaplanmalıdır.Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.