Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2017/2900 · K. 2019/5133

6. Ceza Dairesi         2017/2900 E.  ,  2019/5133 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında TCK'nin 165/1, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 3.600 TL ve 100 TL adli para cezası şeklinde verilen 23.05.2013 günlü hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Daerisi tarafından 30/11/2016 günlü karar ile “Sanık ...'ın mağdur ...'a karşı eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması” nedeniyle bozulduğunun ve kazanılmış hakkının korunmasına karar verildiğinin anlaşılmasına karşın, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi, 2- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında sonuçta hükmedilen "5 yıl" hapis cezasının "3.600 TL ve 100 TL adli para cezasına" indirilmesi ve hüküm fıkrasından zorunlu savunman ücretinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.