Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/29315 · K. 2019/3217

15. Ceza Dairesi         2017/29315 E.  ,  2019/3217 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik HÜKÜM : TCK 207/1, 62, 51 maddeleri gereğince, TCK 158/1-j-son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (her iki sanık için) Özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanıklar ...,, ...’ın fikir ve eylem birliği içerisinde Denizbank Ümraniye şubesine bireysel kredi almak için sanık ...'in asıl borçlu, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise müşterek kefil olarak başvuru yaptıkları, bu esnada her bir sanığın aslı ele geçemeyen sahte vergi levhalarını bankaya verdikleri ve netice olarak 15.000 TL bireysel kredi aldıkları, sanıkların sahte belge kullanarak tahsis edilmemesi gereken krediyi tahsis ettikleri iddia olunan olayda ; 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; Sanıkların sahte belge ile tahsis edilmemesi gereken krediyi tahsis ettikleri, katılan vekilinin kısmi ödemeyi kabul etmediği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamalarında isabetsizlik bulunmamıştır. 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k)bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK.nun 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken zarar miktarının kredi meblağı olan 15.000 TL olduğu bu suretle para cezasında temel cezaların 1500 gün üzerinden başlanması gerekirken 750 gün üzerinden eksik olarak başlanması sonuç olarak hükmedilen cezalarda bir değişiklik yaratmayacağından ve aleyhe temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanununun 6545 S.Y'nın 81 nci maddesi ile değişik 106/3 ncü maddesine aykırı olarak ödenmeyen adli para eczasının doğrudan hapis cezasına dönüştürüleceğine ilişkin ihtar yapılmış olması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından “ödenmeyen adli para eczasının doğrudan hapis cezasına dönüştürüleceğine” ilişkin kısmın çıkartılarak hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; Sanıkların bankaya sundukları vergi levhalarının asıllarının ele geçmediği fotokopi belgenin iğfal kabiliyeti bulunmadığı, bireysel kredi sözleşmesinde de sahtelik bulunmaması karşısında belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıkların belgede sahtecilik suçundan beraatleri yerine mahkumiyetlerine hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıkların sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.