Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2017/2976 · K. 2019/3940

1. Ceza Dairesi         2017/2976 E.  ,  2019/3940 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Sanıklar hakkında; TCK'nin 37/1, 81/1, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı müebbet hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 1) Sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ile maktul ... arasında maktule ait kenevirlerin çalınması nedeniyle husumet bulunduğu ve dosya kapsamında ifadeleri mevcut olan tanıklar ...’in beyanlarına göre; bu konu nedeniyle aralarında yaşanan tartışma esnasında maktulün sanığa elinin tersiyle tokat attığı ve hakaret içeren sözler sarf ettiği, yine olay günü sanığın aksi ispat olunamayan savunmasına göre maktulün kendisine hakaret içeren sözler sarf ettiği beyanı karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nin 29. maddesi uyarınca üst sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle asgari oranda indirim yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini, 2) Sanıklar ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’ın hayvanlarını otlattığı esnada yanlarına giden sanıklar ...’nin birlikte alkol alıp oturdukları, sanık ...’ın beyanına göre şuan ki resmi nikahlı eşi olan ... ile kaçma mevzusunu konuşmak üzere toplandıkları, bu esnada maktulün traktörüyle olay yerine doğru geldiği ve savunmalarına göre maktulün traktörü sanık ...’ın üzerine sürmesiyle sanık ...’ın elinde bulundurduğu tüfek ile bir kez ateş ederek öldürdüğü, ardından olay yerinden kaçtıkları ve olayın akabinde sanıklar ......’i alarak sanık ...’ın arkadaşının evine gittikleri anlaşılan olayda, sanıklar ...’nin maktulün öldürülmesi fiiline doğrudan veya azmettiren ya da yardım eden sıfatıyla katıldığına ilişkin bir delilin de bulunmadığı, maktule ait traktörün nizami şekilde park edilmiş ya da maktulün yarasının yukarıdan aşağı seyirli olmasının başlı başına sanıklar ...’nin de suça katıldığını göstermeyeceği, dosya kapsamında bulunan delillerin mahkumiyete yeter niteliğe ulaşmadığı, bu nedenle sanıkların atılı suçtan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, re’sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi. 25/09/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı......'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... müdafileri Avukatlar ..., ...,......, ...'ın yokluklarında 26/09/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.