Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/30132 · K. 2020/10743

15. Ceza Dairesi         2017/30132 E.  ,  2020/10743 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suçu bildirmeme HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat Sanık ...'nın, hakkında TCK'nın 155/2, 62,51. maddeleri gereğince mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, suçu bildirmeme suçundan sanık Rahminin beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü; Sanık ...'nin katılanın yetkilisi olduğu şirkette müdür olduğu, sanık ...'ın da aynı şirkette pazarlamacı olduğu, yapmış olduğu tahsilatlardan uhdesine para geçirdiği, sanık ...'nin de bu durumu bilmesine rağmen bildirmediği iddia edilen somut olayda; 1-Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu bildirmeme suçuna ilişkin kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanığın suç kastının bulunduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 27/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.