Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2017/3046 · K. 2019/2511

17. Ceza Dairesi         2017/3046 E.  ,  2019/2511 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: 1)Sanık ...’nin hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın kovalama sonucu boş bir inşaatın son katında bir saat aramadan sonra karton kutuların arasında saklanmış halde yakalandığı, bu nedenle eyleminin tamamlandığı gözetilmeksizin, sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nun 35. maddesi uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 2)Sanık ...’nin hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükümden önce Anayasa Mahkemesinin 10.12.2013 gün ve 28847 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 10.04.2013 tarih, 2013/14 Esas ve 2013/56 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 267/5. maddesindeki "Süreli hapis cezasına mahkumiyeti halinde, mahkum olunan cezanın üçte ikisi kadar hapis cezasına..." bölümünün iptaline karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, 2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında hak yoksunluğuna ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zaruret bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.