Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2017/3056 · K. 2020/1845

4. Hukuk Dairesi         2017/3056 E.  ,  2020/1845 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/11/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, olay tarihinde davacıyı, kendisini ... olarak tanıtan şahsın aradığını ve davacının amcası olan şirket yetkilisi ... ile görüşerek litresi 3,10 TL'den motorin satmak istediğini belirttiğini, ...'ın da bu teklifi kabul ederek 12.000 litre alabileceklerini söylediklerini, davacı ile tanker şoförünün buluşması üzerine tankere dolum yapıldığını, yakıt fabrikaya ulaştıktan sonra yakıtın bedeli olan 32.770 TL'lik bedelin ... isimli şahıs tarafından kendilerine bildirilen banka hesabına davacı tarafından yatırıldığını, para yatırıldıktan sonra davacının tanker şoförüne yakıtı depoya boşaltmasını söylediğini ancak şoförün para yatmadan boşaltma işlemi yapamayacağını beyan ettiğini, daha sonra işverenini arayarak paranın yatırılmadığı bilgisini aldığını, davacının ... isimli şahsı aramasına rağmen ulaşamadığını, bu durumda dolandırıldığını anladığını, paranın hesaba gönderildiği kişinin davalı olduğunu, davalının hesabına yatan para nedeniyle sebepsiz zenginleştiğini belirterek davacının maddi zararının tazmini isteminde bulunmuştur. Davalı vekili, kuyumcu olarak çalışan davalının da dolandırıldığını ve olayın mağduru olduğunu, davalıyı telefon ile arayan ve kendisini eski müşterisi ... olarak tanıtan bir kişinin altın almak istediğini, altınları almak üzere şoförünü göndereceğini söyleyerek davalıdan hesap numarası istemesi üzerine davalının hesap numarasını verdiğini, bunun üzerine 32.770 TL parayı davalının hesabına gönderdiğini, davalının bu bedeli bankadan çektiğini ve iş yerine gittiğinde ...'ın şoförü olduğunu söyleyen bir kişinin kendisini beklediğini ve ...'ın talebi üzerine hesabına gönderilen paradan 290 TL nakit para ve 393 gr 77 sent altın bileziği verdiğini beyan ederek, olayda kusuru olmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamına ve olayın oluşumuna göre, akaryakıt satışı yapan davacının, satın aldığı yakıtı depoya boşaltma işlemi gerçekleşmeden yakıt bedelini kendisini ... olarak tanıtan şahıs tarafından bildirilen banka hesabına yatırması eylemi nedeniyle kusurlu olduğu sabittir. Bununla birlikte, kuyumcu olan davalının telefonda kendisini yine aynı şekilde İbrahim ... olarak tanıtan şahsın altın almak için banka hesap numarasını istemesi üzerine, yeterince araştırma yapmadan banka hesap numarasını adı geçen şahsa vermesi ve akabinde dükkanına gelerek şoförü olduğunu söyleyen kişiye altınları teslim etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalının da basiretli bir tacir gibi davranmayarak dava konusu olayda bir miktar kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu tespite göre karar verilmesi gerekirken ispat edilemediği gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.