Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2017/3057 · K. 2018/1219

1. Ceza Dairesi         2017/3057 E.  ,  2018/1219 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : 1-Kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası, 2-Katılan ...'yı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası, 3- 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 52/2 ve 53/1-2-3, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis, 1000 TL adli para cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Katılan ... vekilinin 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma, verilen hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla bu yöndeki temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürme, mağdur ...'yı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, A)Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, B)Sanık hakkında maktule yönelik öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise, Mülkiyeti maktule ait olup sanığın kiracısı olduğu iş yerinin kirasının ödememesi hususunda sanıkla maktul arasında zaman zaman tartışmalar yaşandığı, bu tartışmalardan sonra sanığın iş yerini boşaltmaya karar verdiği, olay günü sanığın bir kısım eşyalarını aldığı, kalan eşyalarını almak için geldiğinde sanığın elektrik borcunu ödememesinden dolayı maktulle aralarında tartışma yaşandığı, bu tartışma sırasında kim tarafından ilk haksız hareketin başlatıldığı belirlenemeyecek şekilde birbirlerine küfür ettikleri, daha sonra sanığın yakında bulunan evine giderek aldığı tabancayla olay yerine gelip ateş ederek maktulün ölümüne neden olduğu olayda, haksız hareketin küfürden ibaret olduğu, tanık ...'nin 12/05/2015 tarihli beyanından anlaşıldığı halde daha az ceza almaya yönelik sonradan geliştirilen ifadelere itibar edilerek asgari düzeyin üzerinde haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; maddi durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanığın 5271 sayılı CMK'nun 150/2-3. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.