Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/31195 · K. 2021/900

15. Ceza Dairesi         2017/31195 E.  ,  2021/900 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 158/1-k-son, 35/2, 62/1, 53/1, 58/7 maddeleri gereği mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 158/1-son fıkrası uygulamasının TCK'nın 158/1-k maddesi yönünden 18/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6456 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile yapılan değişiklik ile yürürlüğe girdiği ve suç tarihi itibariyle uygulama yeri bulunmadığı halde hükümde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'nın, Ziraat Sigorta A.Ş' nin kasko poliçesiyle sigortalı olan ve anneleri Yeter Sarı üzerine kayıtlı 34 GU 8307 plakalı aracın 27/08/2012 tarihinde Kağıthane' den Arıcılar istikametine giderken plakası tespit edilemeyen bir aracın arkadan çarpması neticesi hasara uğradığını belirterek sigorta şirketinden tazminat talebinde bulundukları, ancak yapılan araştırmada aracın 22/08/2012 tarihinde Tekirdağ' da Burhanettin Keskin idaresinde iken sürücüsünün ehliyeti olmadığı ve 2.41 promil alkollü olduğu halde tek taraflı kazaya karıştığının tespit edildiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, kasko poliçesi, expertiz raporu, araştırma raporu, kaza tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Eyüp 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1537 Esas, 2010/1027 Karar sayılı ilamının elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, 6352 sayılı Kanun’un 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f. maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, sanığın tekerrüre esas alınması gereken mahkumiyetine konu "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık" eyleminin "karşılıksız yararlanma" suçuna dönüştürülmesi nedeniyle, sanığa atılı suçun TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlendiği ve 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde katılan kurumun zararını tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının düzenlenmesi nedeniyle, söz konusu hüküm yönünden yapılacak uyarlama yargılamasının sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip, bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak; Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle, sanık hakkında fazla adli para cezası tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sırasıyla “30 gün”, "22 gün", "18 gün" ve "160 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine sırasıyla “5 gün”, “3 gün”, "2 gün" ve "40 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.