Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/31300 · K. 2017/10391

22. Hukuk Dairesi         2017/31300 E.  ,  2017/10391 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2005-31.12.2013 tarihleri arasında ... Ltd. Şti.'nin taşeron olduğu ... il Sağlık Müdürlüğüne bağlı hastanelerde ve sağlık ocaklarında hizmetli ve temizlik elemanı olduğunu, davalılardan Andaç Grubun tekrar ihaleyi alamaması ve emeklilik süresinin dolması ile 31.01.2014 tarihinde iş sözleşmesinin sonlandığını ileri sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalının Cevabının Özeti: Davalı Kurum vekili, husumet itirazında bulunarak davacının ihaleyi alan ... Ltd. Şti.nde görevine devam ettiğini, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının zamanaşımına uğradığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, hafta tatili ve ulusal bayramlarda kapalı olunduğunu, kurumun kapanma saatinin belirli olmasından dolayı davacının fazla mesai yapmış olmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Davalı şirket vekili, davacının müvekkili şirketten alacağı bulunmadığını, son işveren olmadıklarını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, hafta tatillerini kullandığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Bozma ilamına uyulan Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Dava dosyasında; Mahkemece dinlenilen davacı tanığı ... “Davacıyı tanıyorum. ... Ltd. Şti.'nde birlikte çalıştık. Ben ... il sağlık müdürlüğündeydim. Davacı ise Sincan ilçe sağlık müdürlüğünde çalışıyordu. İkimizde temizlik elemanıydık. Ben halen çalışıyorum. Davacı emeklilik nedeniyle ayrıldı. 1.150,00 TL ücret alıyordu. Yemek ve yol içindeydi. Mesai 07.00-16.00 arasıydı. Cumartesi günü 09.00-14.30 arasıydı. Bir saat yemek molası vardı. Ancak yiyecek kadar mola kullanıyorduk. Dini bayramlarda ve genel tatillerde nöbetleşe çalışıyorduk.” şeklinde, diğer davacı tanığı ...’nun ise “Davacıyı tanıyorum. ... il sağlık müdürlüğünde beraber çalıştık. Davacı temizlik şirketinin elemanıydı. Ben veri hazırlama şirketinin elemanıyım. Ben 2005 yılında girdim. Davacı da aynı tarihte girdi. Davacı emeklilik nedeniyle ayrıldı. Temizlik elemanıydı. Asgari ücret alıyordu. Bir öğün yemek ve yol parası veriliyordu. Mesai 07.00-16.00 arasıydı. Cumartesi günü çalışıyorlardı. Ancak ben gelmediğim için kaçta gelip gittiklerini bilmiyorum. Bir saat yemek molası vardı. Ancak iş olursa yemek yiyecek kadar mola kullanırlardı. Dini bayramlarda ve genel tatillerde ben çalışmıyorum. Davacının gelip gelmediğini de bilmiyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir. Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece dinlenen davacı tanıklarının yukarıda belirtilmiş olan anlatımlarına göre, davacının mesaisinin 07.00-16.00 saatleri arası olduğu, cumartesi günü ise 09.00-14.30 saatleri arası olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, 1 saat ara dinlenme süresi gözetildiğinde davacının hafta içi 8 saatten haftada 40 saat çalıştığı, cumartesi günü ise yarım saat ara dinlenme süresi gözetildiğinde 5 saat çalıştığı dolayısıyla haftalık toplam 45 saatlik çalışmasının bulunduğu ortaya çıkmaktadır. Hal böyle olunca, davacının fazla mesaisi çıkmadığından fazla mesai yönünden davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.