Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2017/3132 · K. 2021/961

14. Hukuk Dairesi         2017/3132 E.  ,  2021/961 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28/10/2014 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, eski hale getirme bedeli ve ot bedelinin tahsili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_ K A R A R \_ Davacı Hazine, davalı ...' Mahallesi hudutları dahilinde bulunan 611 nolu mera parselinin toplam 17.300 m2'lik kısmını ekip biçmek suretiyle müdahalede bulunduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.560,50TL eski hale getirme bedeli ve ot bedelinin de hesaplanarak yasal faiziyle beraber davalıdan tahsiline, elatmanın önlenmesini istemiştir. Davalı, dava konusu yeri kullanmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının elatmanın önlenmesi talebinin dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 9393,90TL eski hale getirme ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hükmü davalı temyiz etmiştir. 1)Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2) Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur. Mahkemece açıklanan yön gözetilmeksizin Hazine yararına ot bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile gerekçeli kararın hüküm kısmının 3. bendinde yer alan "...9.393,90TL eski hale getirme ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,’’ sözcüklerinin çıkarılarak yerine ‘’8096,40TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" sözcüklerinin yazılmasına hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının davalı tarafa iadesine, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi