Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/33792 · K. 2021/4840

(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/33792 E.  ,  2021/4840 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan her iki sanık hakkında; TCK'nın 158/1-e-son, 62, 52, 53.maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet, Özel belgede sahtecilik suçundan her iki sanık hakkında; TCK'nın 207/1, 62 ve 51.maddeleri gereğince ayrı ayrı erteli mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü, Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27/07/2006 - 28/07/2006 - 18/10/2006 - 27/10/2006 ve 30/01/2007” tarihlerinin suç tarihi olarak gösterilmesi gerekirken suç tarihinin “2008” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Sanıkların İlçe Tarım Müdürlüğünden bal desteklemesi alabilmek için, bal satışı yapılmış gibi sahte müstahsil makbuzu düzenleyerek İlçe Tarım Müdürlüğüne müracaat ettikleri, sanık ...’ün 27/10/2006 tarihli 8.500kg bal karşılığı 22.100,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 5.100TL destekleme aldığı, temyiz dışı sanık ...’ın 27/07/2006 tarihli 5.000kg bal karşılığı 15.000,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 3.000TL destekleme aldığı, temyiz dışı sanık ...’in 27/10/2006 tarihli 5.000kg bal karşılığı 10.000,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 3.000TL destekleme aldığı ve sanık ...’in 28/07/2006 tarihli 5.000kg bal karşılığı 15.000,00TL tutarındaki müstahsil makbuzuna binaen 3.000 TL destekleme aldığı, bu şekilde sanıkların üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık ile özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri kabul olunan somut olayda; 1- Sanık ... müdafiinin temyiz telebinin incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilen 18.04.2013 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, 03.09.2013 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 11.09.2013 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 207/1 maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık olaganüstü dava zamanaşımının suç tarihleri olan “27/07/2006 - 28/07/2006 - 18/10/2006 - 27/10/2006 ve 30/01/2007” günü ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 3- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olduğu kanaatine varan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; a- Sanığın 20/09/2012 tarihli 10. celsede alınan ek savunmasında; bal teşvik priminden aldığı parayı devlete ödediğini beyan ettiği, temyiz aşamasında da sanık müdafiinin Dairemize gönderdiği 23/05/2018 havale tarihli dilekçesinde; sanığın kamu zararını giderdiğini belirtip, dilekçe ekine ödemeye ilişkin vergi dairesi alındısını eklediği ancak bu belgenin içeriğinin okunamadığı anlaşılmakla; söz konusu kurum zararının ödenip ödenmediği, ödenmiş ise hangi tarihte, kim tarafından ve ne şekilde ödendiği hususunda araştırma yapılarak, sanık hakkında TCK’nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi, b- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, (mahkemece belirlenen sonuç adli para cezası miktarı aynı olsa da) yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle hatalı uygulama yapılması, c- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.