Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/34654 · K. 2020/8673

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/34654 E.  ,  2020/8673 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı dershanede temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi anlaşmazlık konusudur. Davacı dava dilekçesinde ve yargılamanın aşamalarında davalı iş yerinde 2008 yılından itibaren çalıştığını iddia etmiştir. Davacıya ait sigortalı hizmet cetveli dosya arasına alınmış davacının davalı iş yerinde kayden 2012 yılından itibaren çalıştığı anlaşılmıştır. Davacı kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitinde tanık deliline dayanmış olup davacı tanıklarının sigortalı hizmet cetvelleri dosya arasına celbedilmiştir. Tanıklara ait sigortalı hizmet cetvelleri incenendiğinde davacının 2008 yılından itibaren çalıştığını belirten davacı tanıkları ... ve ...’in davalı iş yerinde çalışma kaydına rastlanmamıştır. Davacı tanığı ...’nın 2010/Aralık ayından itibaren, diğer davacı tanığı ...’nın ise 2011 yılından itibaren davalı iş yerinde çalışmaya başladğı tespit edilmiştir. Hal böyle olunca; davacı her ne kadan 2008 yılından itibaren davalı iş yerinde çalıştığını iddia etmiş ise de dinlenilen tanıkların davacının 2008 yılından itibaren çalışma dönemi hakkında bilgi sahibi olabilecek bodro tanığı vasfında olmadığı anlaşılmış olup davacı 2008 yılından itibaren çalıştığı hususundaki iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda davacının çalışma süresi en erken 2010/Aralık ayından itibaren bodro tanığı olabilecek ...’nın iş yerinde çalışmaya başladığı tarihten kayden iş aktinin sonlandırdığı tarihe kadar olan süre için tespit edilmeli ve alacak talepleri de bu tarihler arasındaki hizmet süresine göre hesaplanmalıdır. Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 06.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.