Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/35999 · K. 2019/2544

15. Ceza Dairesi         2017/35999 E.  ,  2019/2544 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı) Dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A)Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunda, 09/02/2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresi yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 503/1, 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, bu nedenle sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “doandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 503/1, 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, B)Sanıklar hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanıkların üzerine atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 209/1, 66/1-e ve 67/3 maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını son kesen sebep olan sanıkların savunmalarının alındığı 27/09/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.