Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2017/3617 · K. 2018/8253

2. Ceza Dairesi         2017/3617 E.  ,  2018/8253 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuğun 05/09/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz isteminin yanısıra eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesi'nin 08/09/2016 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Temyiz yoluna başvurma hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğu, vasisi olsa dahi hükümlünün annesine yapılan tebligatın yeterli olmadığı; suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen mahkumiyet kararından haberdar olmasından sonra kararın kendisine tebliğini istemiş olduğu, temyiz kudretine sahip olmakla hükmü temyiz yetkisinin de bulunduğu dikkate alınarak, hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliği yerine, vasisine tebliği ile hükmün kesinleştirildiğinin ve suça sürüklenen çocuğun 25/06/2009 tarihli dilekçesinin süre tutum niteliğinde olduğunun kabulünün gerektiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine yapmış olduğu 25/06/2009 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmekle eski hale getirme isteminin kabulüne karar verilerek ve Anayasa mahkemesinin 23/07/2009 gün ve 2006/65 E,2009/114 K sayılı iptal kararının yürürlüğe girdiği 07/10/2010 tarihine kadar doğrudan verilen adli para cezalarında temyiz kesinlik sınırı 2.000 TL olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de temyizi kabil olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, ve 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suçun işlendiği 16/09/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.