Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/3698 · K. 2019/701

15. Ceza Dairesi         2017/3698 E.  ,  2019/701 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan kurumun Antalya İl Merkezinde fiber optik kabloları döşeyerek internet hizmeti sağlayan ve konutlarda abonelik tesis ederek abonelerine internet hizmeti verdiği, bu hizmet dahilinde konutlara internet ağı bağlanıp modem teslim etmek suretiyle abonelik başladıktan sonra aktivasyon ücretinin faturaya yansıtıldığı, sanığın katılan kurumda müşteri temsilcisi olarak çalıştığı, katılan kurum adına sanığın konutlara internet ağı bağladığı, bu bağlamda modem tesliminden sonra faturaya yansıtılması gereken aktivasyon ücretini haricen müşterilerden almasına rağmen çalıştığı kuruma vermediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, b-Ertelenmesine karar verilen sonuç hapis cezasının uzun süreli olmasına rağmen, uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/4. maddesi gereğince sanık hakkında aynı yasanın 53/1. maddesinin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', ''75 gün”, “62 gün'' ve ''1240 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', ''6 gün'', “5 gün” ve ''100 TL'' adli para cezası ibaresinin ve yine hüküm fıkrasına “5237 sayılı yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.