Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/3754 · K. 2017/6734

11. Ceza Dairesi         2017/3754 E.  ,  2017/6734 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet, sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : Vergi usul kanununa muhalefet suçundan beraat, sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet A-Sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarındaki eylemleri nedeniyle kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “ 2003 ve 2004 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa muhalefet ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, B-Sanıklar hakkında 2008 takvim yılındaki eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, C-Sanıklar hakkında, 2005 takvim yılındaki eylemleri nedeniyle kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin, 2006 ve 2007 takvim yıllarındaki eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanı....ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1-Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, sanık ....'in şirketteki hissesinin tamamını 2002 tarihinde diğer sanık ...'e devrettiğini savunarak; sanık ...'in ise, sanık ....'in hatırlamadığı bir tarihte şirkete noter çağırarak bir takım belgeler imzalattığını, kendisini şirkete ortak ve müdür yaptığını bilmediğini, şirket adına hiçbir fatura kesmediğini savunarak suçlamayı kabul etmemeleri; sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve zamanaşımı hükümlerinin belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005, 2006 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaların, bizzat sanıklar tarafından, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, şirketin faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve tüm yıllara ait sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları hususlarının sorulması, faturalardaki yazı ve imzanın sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2-Kabule göre de; a-Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık .... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.