Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/37610 · K. 2021/5735

(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/37610 E.  ,  2021/5735 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık,mala zarar vermez HÜKÜM : 1-) Sanıklar ... ve ... hakkında;Beraat 2-)Sanik ...; TCK 151/1, 62/1, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan sanık ..., katılan ... ve vekalet ücreti talebi ile sınırlı olarak sanıklar müdafi; mala zarar verme suçundan katılan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü, katılan sanık ... tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ...'ın beraatine ilişkin temyiz başvurularının incelenmesinde; Katılan ...'ın 3 yıl önce trafik kazası sonucu felç olduğunu belirttiği oğlu ile katılan sanık ...'nın da 10 yıl önce trafik kazası sonucu felç olan oğlu için fizik doktoru olduğunu söyleyen sanık ...'ın yanına gittiklerini ve sanığın çocuklarının tedavisini yapacağını söylemesi üzerine, kendisi ile anlaştıklarını, sanık ...'ın çocuklarının tedavisine başladığını, bu nedenle katılan ...'nın 2880 dolar, katılan-sanık ...'nın da 5.000 doları zaman içerisinde verdiklerini belirttikleri, sanık Baarah'ın tedavi için gerekli medical ürünler için, katılan ... aracılığı ile diğer sanık ... ile tanıştığı, bu tanışmanın zaman içerisinde duygusallığa dönüştüğü ve sanıklar ... ile ...'ın evlenmeye karar verdikleri, bu nedenle olaydan önce son 1-2 aylık zaman içerisinde sanık ...'ın Mersin'de sanık ...'ın yanında kaldığı, ve katılanları bu suretle 2 ay oyaladığı, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; Sanık savunmaları, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamından, her ne kadar sanık ... diplomasını ibraz edememiş ise de, doktor olmadığı yönünde dosya kapsamında bir delilin bulunmadığı gibi, katılan ve katılan sanık ...'nın çocuklarının tedavisi ile aylarca ilgilendiği, katılan ve katılan sanık ...'in çocuklarının yıllar önce felç olmaları, sanık ... ile tanışana kadar tedavilerinden sonuç alamamaları gözetildiğinde, iddiaya konu söylemlerinin nitelikli bir hile olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu bağlamda aldatıcılık öğesinin de bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan sanık ..., katılan ..., sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar ... ve ... yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1500 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak kendilerini tek bir vekille temsil ettiren sanıklar ... ve ...'a eşit oranda verilmesine verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2)Mala zarar verme suçundan katılan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusunun incelenmesinde; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.