Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2017/3768 · K. 2018/8280

20. Hukuk Dairesi         2017/3768 E.  ,  2018/8280 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; ...mah. Mustafa Kaya sok. Yapıkur apartmanında 112 pafta, 866 ada, 197 parselde tapuya kayıtlı taşınmaz bölümünde bulunan 1 nolu depolu dükkanın maliki olduğu, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda röleve projesiyle bir takım değişiklikler yapıldığı ancak arsa paylarının bu tadilat projesine göre düzeltilmediği, bu durumun haksızlık oluşturduğu nedeniyle arsa paylarının düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2016/3350 Esas, 2016/8898 Karar sayılı ilamıyla ”..Somut olayda dava konusu taşınmazda 16.12.1980 tarihinde kat irtifakı 02.11.1981 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 1981 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Dava konusu taşınmazda 1981 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.“ gereğine değinilerek karar bozulmuştur. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; davaya konu edilen binada 1980 tarihinde kat irtifakı, 1981 yılında kat mülkiyeti kurulduğu, 1981 yılından dava açılıncaya kadar arada geçen sürede tarafların mevcut arsa paylarına herhangi bir itirazda bulunmamalarına rağmen kentsel dönüşüm yasasından sonra böyle bir itirazda bulunmaları karşısında bilirkişi raporunun da arsa paylarının neden yeniden düzenlenmesi gerektiği yönünde somut ve tatmin edici bir gerekçeye dayanmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir: Yargıtayın bozma kararlarına karşı direnme hakkı yasalarımıza göre mahkemeye verilmiş olup, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu bağlamda hakim, uyduğu bozma ilamının gereğinin eksiksiz yerine getirilip getirilmediğini denetlemekle görevlidir. Şöyle ki; Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin bozma ilamında “Dava konusu taşınmazda 1981 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.“ denilerek kararın bozulmasına hükmetmiş olup bu ilamla dosya içerisindeki bilirkişi raporu hükme ve denetime elverişsiz olduğundan yetersiz görülmüştür. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda davacının kat irtifakı tarihinden önce tadilat projesi olduğu iddiası karşısında yeni bilirkişi heyetinden bozma ilamındaki hususlar ve KMK'nın 3. maddesinde aranan şartlar yönünden denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.