Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2017/3775 · K. 2017/5188

11. Hukuk Dairesi         2017/3775 E.  ,  2017/5188 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2014 tarih ve 2012/504-2014/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ... isimli lokantaya ortak olduğunu ve karşılığında çeşitli zamanlarda toplam 50.000,00 TL’lik ayni ve nakdi ödeme yaptığını, davalının 07/06/2012 tarihinde iş yerinin kendi adına olan %90’lık hissesinin %30’luk kısmını müvekkiline noterden devrettiğini, buna rağmen sonrasında aynı iş yerinin kendi hisselerin tamamı olmak üzere dava dışı şahıslara devrettiğini ve bu nedenle müvekkilinin 06/07/2012 tarihinde iş yerini devralan şahıslara teslim etmek zorunda kaldığını, müvekkilinin işletme devir sözleşmesi gereğince devredilmesi gereken %30’luk işletme hakkının devredilmemesi nedeniyle gelir ve kar kaybına uğradığını ileri sürerek, uğranılan kaybın rayiç değer üzerinden hesaplanarak müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davacının talebi üzerine noterden hisse devri yaptığını, herhangi bir para almadığını, iş yerini zarar etmesi nedeniyle de devretmek zorunda kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca davalının, davacıya işletme hakkının %30’nu devrettiği ve bu devir karşılığında devir bedelini aldığını bildirdiği, daha sonra söz konusu yerin işletme hakkının davalı tarafça 3. kişilere devredildiği, davacının ödediği 20.000 TL'nin bedelsiz kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.