Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/38868 · K. 2017/22780

22. Hukuk Dairesi         2017/38868 E.  ,  2017/22780 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bozma öncesi tesis edilen 26/05/2016 tarihli kararda, fazla çalışma ücreti 16.464,00 TL tutarında, hafta tatili ücreti ise 4.598,84 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Bozma ilamında söz konusu alacaklara yönelik bir bozma sebebi mevcut olmamasına rağmen, bozma sonrası tesis edilen iş bu temyiz incelemesine konu kararda, bir önceki karara göre daha yüksek tutarlarda fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına hükmedilmesi usulü kazanılmış hak ilkesine aykırıdır. 3-Kabule göre de; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının reddi, esasa ilişkin olmadığından, anılan alacakların reddi bakımından, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi nazara alınmalıdır. Esastan kısmen reddedilen alacak miktarları bakımından ise, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesi nazara alınmalıdır. Mahkemece, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.