Yargıtay 19. Hukuk Dairesi · E. 2017/391 · K. 2018/6629

19. Hukuk Dairesi         2017/391 E.  ,  2018/6629 K. "İçtihat Metni" 19. HUKUK DAİRESİ YARGITAY KARARI Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasındaki menfi tespit davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 29.06.2016 tarihli ve E.2015/134 - K.2016/199 sayılı hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. - KARAR - Hükmü temyiz edenlerden davacı vekilinin temyiz dilekçesinde “adlî yardım taleplidir” başlığına yer verildikten sonra buna ilişkin herhangi bir bilgi verilmediği veya belge sunulmadığı, temyiz maktu harcının yatırıldığı başvuru harcının ise yatırılmadığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesine göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler talepleri açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilecektir. Kanun’un 336/3. maddesinde, kanun yollarına başvuru sırasında adlî yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı düzenlenmiş olup aynı maddenin ikinci fıkrasında; "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” hükmüne yer verilmiştir. Hükmü temyiz edenlerden davalı vekili de dilekçesini harçlandırmamıştır. 1-Davacı vekilinin “adlî yardım taleplidir” ibaresini hâvi temyiz dilekçesi ve dosya kapsamına göre, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde bilgi ve belge sunulmadığından davacı vekilinin adlî yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı vekilinin adlî yardım talebi reddedildiğinden, Dairemizin bu kararına karşı itiraz edilmez veya itiraz reddedilirse temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz başvuru harcının yatırılması gerektiğinden bunun ikmâli için HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davacı vekiline usûlüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir. 3-Davalı vekilinin, hükmü vekâlet ücreti yönünden temyiz ettiği, ancak, gerek dosyada gerekse UYAP’tan yapılan incelemede temyiz talebini harçlandırmadığı tespit edilmiştir, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27/3 ve 32 inci maddeleri uyarınca, harç yatırılmadan müteakip işlemlerden olan temyiz incelemesine başlanamayacağından temyiz harcının tamamlattırılması için HMK’nın Geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un, 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalı vekiline usûlüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için de dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin adlî yardım talebinin reddine; Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) ve (3) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.