Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/3929 · K. 2017/6578

11. Ceza Dairesi         2017/3929 E.  ,  2017/6578 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında düşme Sanıklar ... ve ... hakkında beraat I-Sanıklar ... ve ...(....) hakkında 2003, 2004 ; sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçlarında ise yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004; sanık ... hakkında ise 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanıklar ... ve .... yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden hüküm tesisi yasaya aykırı olmakla, sanık ....... yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından ise son fatura tarihinin haziran 2005 sonrasında olması halinde bile en aleyhe kabul ile yasasının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21.04.2009 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkındaki 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddeleri sanık ... hakkında ise 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK' nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, III-Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Şirket yetkilisi olan sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suçlamayı kabul etmemesi, şirkette maaşlı şöför olarak çalıştığını, işleri .... ve eşi ....'nin idare ettiklerini, anlaşmazlık çıkınca şirketi devralmalarının istendiği, maaşları ödensin diye şirketi devraldıklarını savunması ve vergi tekniği raporunda 2003-2008 takvim yıllarında düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve suçun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili kanunun 227/3.maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu şirketin düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, öngörülen şekil şartlarını taşıdığının tespit edilmesi halinde; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı inceleme yaptırılıp fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesine başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.