İçtihatYargıtay9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/3938 · K. 2017/6116
- Esas No
- 2017/3938
- Karar No
- 2017/6116
- Karar Tarihi
- 06.04.2017
Karar Metni
9. Hukuk Dairesi 2017/3938 E. , 2017/6116 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, Bakanlığa bağlı ... İlköğretim Okulunda sigortasız olarak 01.09.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, temizlik işini ihale ile alan şirketler yanında çalışma yer ve şartlarında hiçbir değişiklik olmadan okul müdür ve yetkililerinin emir ve talimatları altında çalışmasını sürdürdüğünü, 26.05.2012 tarihinde iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, haftanın 5 günü 08.00-21.00 saatleri arasında sürekli olarak çalışmasına rağmen ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının ... İlköğretim Okulu’nda Eylül 2004-Haziran 2012 tarihine kadar Okul Aile Birliği tarafından temizlik personeli olarak çalıştırıldığını, işverenin Okul Aile Birliği olduğunu, bu sebeple tüm taleplerin Okul Aile Birliği’ne yöneltilmesi gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, davacının fazla çalışma yapmadığını, haftanın 5 günü 08.00’çalışmaya başladığını ve okul kapandığında okuldan ayrıldığını, resmi tatil ve genel tatil günlerinde çalışmasının söz konusu olmadığını, yıllık izin hakkına sahip olmadığını, yıllık izin hakkının doğmadığını, davacının işinin dönemlik iş olduğunu, kıdem tazminatı alabilmesi için en az 1 yıl sürmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Davacının davalı işyerinde asgari ücret karşılığında 01/09/2004-26/05/2012 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin ücret konusunda anlaşmazlık nedeni ile davalı tarafça fesih edildiği, çalışma saatlerine göre haftalık 7,5 saat fazla mesai yaptığı, dini bayramlar dışındaki tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı, çalışma süresine göre 90 günlük yıllık izin hakkı olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkeme kararında davacının haftalık 7,5 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek fazla mesai alacağına hükmedilmiş ise de davacı tanığı ..., davacının haftada 5 gün 07:30-20:00 saatleri arası çalıştığını, 1 saat yemek ara dinlenme, sabah 10:00 ve öğleden sonra 15:00’de yarımşar saat çay molası olduğunu, yine davacı tanığı ...’da davacının haftada 5 gün 07:30-20:00 saatleri arası çalıştığını,günlük 1 saat yemek molası ve sabah 10.00 ve 15.00 de yarımşar saat dinlenme-çay molası olduğunu belirtmiştir.
Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 08:00-20:00 saatleri arasında günde 12 saat çalıştığı, 1 saat yemek, günde 2 kez 30’ar dakika ara dinlenmesi düşüldüğünde günde fiilen 10,5 saat çalıştığı, haftalık 45 saati aşan 7,5 saatin fazla çalışma olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Halbuki davacı günde fiilen 10 saat çalışmakta olup haftalık fazla çalışmasının 5 saat üzerinden hesaplanması gerekirken 7,5 saat kabul edilerek fazla hesaplama yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 06.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.